Ik heb een hysterische jetlag. Om zes uur vanmorgen werd ik stuiterend wakker. Tien uur nadat ik in bed was gaan liggen. Ik ben terug, single en stralend! Welkom ik! Het nieuwe leven is begonnen!
Sinds ik op ben heb ik drie stuks fruit gegeten, twee koppen sterke koffie gedronken en vier vijf sigaretten gerookt. De helft van mijn ongewassen zomerkledij zit nog in mijn backpack, de andere helft ligt verspreid over de keukenvloer. Tot ongenoegen van mijn moeder, bij wie ik heb besloten bij te komen. Ik heb kramp in mijn nek van de reis, keelpijn van de airco en enorme zweethanden waarvan ik de oorsprong niet kan achterhalen. Die had ik vroeger ook al, zweethanden. Vroeger, vóór mijn reis. Toen had ik trouwens ook wel eens keelpijn. Nekpijn idem dito. Al met al vertoont dit nieuwe leven vooralsnog behoorlijk wat overeenkomsten met het oude. Met het verschil dat ik ietsje bruiner en een soort van uitgerust ben. Naar verwachting zal ik die staat van zijn niet heel lang kunnen volhouden: Het échte leven -niet te verwarren met het nieuwe- wacht vol ongeduld en de zon laat zich hier voorlopig toch niet zien. Ik neem me voor om:
Rustig aan te doen
Nooit meer iets stoms te doen
Stomme dingen te doen en mezelf daar dan hartstochtelijk voor te vergeven
Minstens één keer per week een bericht te plaatsen op deze blog
Ik zeg: moet lukken. Recht zo die gaat!
