Van mijn vriendin de Actrice kreeg ik toen ik al drie kilo was afgevallen het boekje Hoe je ex te vergeten met lekker eten (met de enge ondertitel recepten voor wie even alleen is. Even, voor wie even alleen is). Dat was natuurlijk vreselijk sympathiek van haar. In feite kwam het boekje wel te laat, want ik was dus al zo’n beetje gestopt mezelf eten te geven. Dat is namelijk wat ik doe wanneer ik groot verdriet heb. Één keer was het zo erg met me gesteld, dat ik een maand lang alleen maar cup-a-soupjes en bananen naar binnen heb kunnen werken. Door de misselijkheid. Die natuurlijk veroorzaakt werd door de honger. Ik heb toen in die éne maand (daarna vond ik een ander) maar liefst tien kilo kunnen afschrijven. Ik kon al mijn kleren weggooien en van het geld dat ik had uitgespaard kon ik een deel van mijn garderobe vervangen. Wie hoor ik zeggen dat verdriet niet loont?
Toen ik dat kookboekje inkeek, kreeg ik zomaar trek. Hele erge trek. En ik at en ik at en ik at! Af en toe huilde ik daar dan wel hete tranen bij, dat moet gezegd, maar ik at mijn buikje vol. Alsof mijn maag mij nu ook toestemming had gegeven.
Hoe dan ook, ik ben inmiddels een maand opnieuw begonnen, hoe staan de zaken er eigenlijk voor? Nou, laat me je vertellen, het had best wat voeten in de aarde. Ik moest ervoor naar de andere kant van de wereld en terug vliegen, maar het loont:
- Voor romantiek heb je maar één iemand nodig: Gisteren fietste ik tegen de klok van heel erg laat naar de andere kant van de stad (écht, maar dan ook écht de andere kant van de stad). Door de kou. In het donker. Alleen. Romantisch.
- Ik ben gestopt met studeren, wat van mij natuurlijk geen drop-out maakt, maar een held. Doorgaan is voor mietjes. (in overeenstemming met mijn voornemen om stomme dingen te doen en mezelf daar hartstochtelijk voor te vergeven)
- Persoonlijke hygiëne: Er staat géén afwas op mijn aanrecht en ik heb deze maand al twee keer mijn bed verschoond.
- Al mijn planten zijn in leven (vorige week heb ik een tomaatje geoogst, wat absurd is in december, hij smaakte dan ook nergens naar)(Ik zag van de week een boom in bloei staan!).
Recht zo die gaat!