Omdat ik in de rouw ben, vergeef ik mezelf net iets teveel. Zo heb ik dit weekend -dronken, het moet gezegd- een potentiële werkgever de huid vol gescholden en heb ik op één van de eerste mooie dagen van het jaar voornamelijk in bed liggen huilen. De vloer van mijn slaapkamer ligt bezaaid met kleding- vies en schoon door elkaar heen- en de po die ik voor nachtelijk moeten gebruik, raakt langzaam maar zeker overvol. Het was de taak van Ex die te legen.
Niettemin douche ik elke dag, trek ik zelfs een schone onderbroek aan, maak ik me op en eet ik zo nu en dan iets. Niet veel, edoch. Afvallen moest ik toch. Kantoor blijkt ineens een toevluchtsoord en zo kan ik niet anders dan concluderen dat elk voordeel z’n nadeel heb.
